Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

#38- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 7)


*


...τί είδους άνθρωποι να ήταν αυτοί. Πάντως, ήταν ελεύθεροι, ή έτσι φαινόταν και αυτό ήταν ένα ασφαλές συμπέρασμα-εκ του ασφαλούς. Έβλεπα από μακριά τα σπίτια τους και τους ζήλευα, χωρίς όμως να μπορώ να τους διακρίνω. Ζήλεια, αυτό ήταν το συναίσθημά μου. Καθώς μερικά σύννεφα κάλυψαν τον ήλιο και η θερμοκρασία άλλαξε αισθητά και στιγμιαία...



**


...και έβλεπα καθημερινά τις μπόρες να μέχρι τις ακτές της Ασίας. Έπειτα οι ουρανοί τις τραβούσαν πίσω πάλι, μέσα στην ενδοχώρα, να μην αφήσουν τα σύννερα να στραγγίσουν, να μην αφήσουν τους ανθρώπους να δροσιστούν, να μην αφήσουν τη γη να ενυδατωθεί...



***


μελαγχολία φτιαγμένη από τετάρτη βράδυ

φεγγάρι σαββατιάτικων ανθρώπων




****












*****


...καθώς είχε δημιουργηθεί μια πόλλωση  που κανείς δεν ήθελε να τροφοδοτεί αλλά, μολαταύτα, έπειτα από μια σειρά άτυχων περιστατικών, δεν μπόρεσε να αποφευχθεί. Οι μεν ζητούσαν άμεσα την επέμβαση της πυροσβεστικης, που προσπαθούσε να αποφύγει κάθε εμπλοκή επί ματαίω, οι δε ζητούσαν να επέμβει το λιμενικό, θεωρώντας ότι η επέμβαση της πυροσβεστικής δε θα ήταν μεροληπτική-ότι υπήρχαν συμφέροντα στο παρασκήνιο. Το λιμενικό με την σειρά του, όμως, ζητούσε από την πυροσβεστική γιατί υπήρχε περιορισμένη δύναμη...



******


...όταν σουρούπωσε, ο ήλιος είχε χαθεί πίσω από την πλάτη μου, τα φώτα άρχισαν να λαμπυρίζουν στις στεριές της Ασίας, ένα βουνό στο βάθος φαινόταν χιονισμένο-ένα σύννεφο είχε καθήσει στην κορυφή του και...



*******


...μετά από πολλές περιπέτειες, τελικά προσγειώθηκα στο αριστερό του αυτί. Με πολλή προσοχή κινήθηκα πάνω στο πτερύγιο, παραμερίζοντας μικρές τρίχες και βρωμιές που ήταν φυτρωμένες και καθισμένες πάνω του. Σε λίγο έφτασα στην είσοδο του αυτιού. Ένιωσα ένα μεγάλο δέος. Θα διάβαζα την σκέψη του...



********






*********


γιατί είχε ένα μόνον όνειρο
να περπατήσει την κορυφογραμμή
μέχρι να βρει εμπόδιο




**********


όταν έφυγες ήρθε μια καταιγίδα από τους ουρανούς της Ασίας κι έβρεξε τα πάντα

για πάντα


(από την αλληλογραφία της Ούρσουλα Στόουν)



***********


...απαξιώνοντας την απογευματινή βροχη, κοίταζα μόνο το τετράδιό μου, το ημερολόγιο και με τη γλώσσα μου ψαχούλευα την κουφάλα που είχε δημιουργηθεί σε ένα δόντι μου το μεσημέρι, όταν έτρωγα αμύγδαλα με...







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου