Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

#36- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 5)


*


...είμαστε κινούμενοι στόχοι, σαν παπάκια στο πανηγύρι, αλλά χωρίς έπαθλο. Καθόμαστε συχνά κρυμμένοι μέσα σε τοίχους, ντυμένοι με φυτά ή ξερόχορτα ή και πλουμιστά καπέλα έτσι ώστε να μοιάζουμε αόρατοι-σαν τους τρελούς, που έχουν την ιδιότητα να εξαφανίζονται και, έπειτα, να εμφανίζονται σε μέρη που δεν το περιμένεις...



**




***



κόκκινες λεκάνες γεμίζουν με νερό


κόκκινες λεκάνες σκουριασμένες και τρύπιες πλαστικές


όχι κόκκινα αυγά ή διαφανή λερωμένα με κόκκινη μπογιά


κόκκινες λεκάνες αδειάζουν χωρίς να τις πάρεις είδηση




****


μικρές άρκτοι
χρώματος καμηλοπαρδαλί

σκαντζόχοιροι
χρώματος αδιαφανούς

το (α) του συμπλέγματος


*****



(νυχτερινό κοκτέηλ στου άλεξ)




******


...κάποτε βρίσκουν πόρτες που ανοίγουν, κάποτε βρίσκουν πόρτες να κλείνουν...



*******


...είχαν αρρωστήσει και αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Αποφασίσαμε να κάνουμε δειγματοληψία για να σιγουρευτούμε αν όντως οι υποψίες μας ήταν αληθινές. Μπήκε, λοιπόν, στην αποθήκη και σε λίγο επέστρεψε με ένα γαλλικό κλειδί που το προσάρμοσε στην βαλβίδα...



********



(νεφέλωμα από κρυσταλλικούς φακούς και κάφτρα καρέλια)



*********


όταν φυσάει
φοβάμαι περισσότερο από όταν βρέχει














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου