#35- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 4)

*

δεν κοιτιέμαι στον καθρέφτη

μόνο καμιά φορά

με την άκρη του ματιού μου

αυτός ο άνθρωπος

το είδωλό μου

ένας επισκέπτης από το μέλλον

**

στους δημόσιους χώρους

ή τις κοινόχρηστες τουαλέτες

κλάνουμε κόσμια

σχεδόν κρυφά

**'

όταν κλάνουμε 

ζητάμε συγνώμη

(μαθήματα από σείριο β)

***

τα σύννεφα δε μπορείς να τα φωτογραφήσεις

απαγορεύεται

****

*****

πόσο μισώ τις βαλίτσες με ροδάκια

ήρθε το καλοκαίρι

βανιλίτσες και ροδάκινα

******

...μια ομάδα από μύγες στον προθάλαμο, όχι μακριά από το παράθυρο, και πετούσαν ζαλισμένες μεταξύ τους. Έμοιαζαν να χορεύουν αλλά μάλλον προστάτευαν τα εύθραυστα φτερά τους από τον δυνατό αέρα, που τις εμπόδιζε να πετούν ελεύθερες και να χέζουν παντού και να τρυγούν βρωμιές...

*******

********

όταν ο αέρας αποφασίσει να μιλήσει

θα βρει ένα δέντρο να θροϊσει τα φύλλα του

έναν χωματόδρομο και θάμνους να περάσει από πάνω τους ξυστά

μια εσοχή σε παντζούρι να σφυρίξει ανατριχιαστικά

τότε θα ακούσεις

*********

...και είχα μπροστά μου τα τρία βιβλία της ζωής μου. Στο πρώτο έγραφα πάντα την αλήθεια. Στο δεύτερο ακροβατούσα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Στο τρίτο έγραφα μόνο τα ψέματα. Κάποια στιγμή που βρέθηκα σε πολύ δύσκολη θέση, είδα όνειρο ότι ένας γέρος με συμβούλεψε να διαβάσω τα βιβλία μου και πώς αυτά θα μου έδιναν την απάντηση στο πρόβλημά μου. Την άλλη μέρα ξύπνησα, θυμήθηκα το όνειρο με τον γέρο και αποφάσισα να ξαναδιαβάσω το βιβλίο με τα ψέματα...

*********''

...και είχα μπροστά μου τα τρία βιβλία της ζωής μου. Στο πρώτο έγραφα πάντα... Στο δεύτερο ακροβατούσα ανάμεσα...και... Στο τρίτο έγραφα μόνο... Κάποια στιγμή που βρέθηκα σε πολύ δύσκολη θέση, είδα όνειρο ότι ένας γέρος με συμβούλεψε να διαβάσω τα βιβλία μου και πώς αυτά θα μου έδιναν την απάντηση στο πρόβλημά μου. Την άλλη μέρα ξύπνησα, θυμήθηκα το όνειρο με τον γέρο και αποφάσισα να ξαναδιαβάσω το βιβλίο με...

*********'''

δε θα βρεις

#34- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 3)

*

στιγμές αναμονής άνευ αντικειμένου

η αίσθηση του χρόνου καταγράφεται σε λανθάνουσες τιμές

μετριέται συχνά σε κόκκινα βαμμένα αυγά

**

...υπάρχουν στιγμές που μισήσαμε, έπειτα ξεχάσαμε και τώρα νοσταλγούμε. Ένα τριγωνικό παιχνίδι της δόξας, της λήθης και της άρνησης της φθοράς...

***

μέσα στα χορτάρια και στα χώματα

μια μπότα μπλεγμένη

λίγες πέτρες γύρω της

το δέντρο στο βάθος μισό

ο ουρανός λίγος

λίγο και το βουνό

όλα λιγοστεύουν

πτώση

***

****

...το σκουπιδιάρικο μου έφερε όμορφες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ταξίδευα με τον παππού μου στα εργοστάσια της χώρας. Πάτησα πάνω στο σιδερένιο σκαλάκι και σκαρφάλωσα στη θέση μου. Μπορεί να μην μεταφέραμε πια κομπόστες και βιομηχανικά φαγητά αλλά σκουπίδια. Σημασία είχε ότι ταξίδευα υπερυψωμένος κοιτώντας τον κόσμο από ψηλά-και με λίγη περηφάνια, δεν το κρύβω...

*****

ο κενός χώρος ανάμεσα στην χαρά και τη λύπη

******

- Έτσι, μια καρδιά οτιδήποτε θα βρω.

- Πάρε καμμία από έναν νέο αρχάριο.

- Τόσες μέρες υπάρχουν από άντρες.

*******

κάλτσες σε διάφορα μεγέθη

κρεμασμένες με χρωματιστά μανταλάκια

το κάθε ζευγάρι πάει σε ένα ζευγάρι πόδια

βαλμένα κατά μέγεθος

ξεχωριστά ζευγάρια σε ξεχωριστά πόδια

κρεμασμένες κάλτσες σε σκοινί

με ακρίβεια και τάξη βαλμένες

κρέμονται βαλμένες κατά μέγεθος

με χρωματιστά μανταλάκια

από κάτω όμως είναι τα λουλούδια

από κάτω είναι και το χώμα

από κάτω είναι ο κήπος

#33- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 2)

*

(μονόπρακτο)

Στενό πλακόστρωτο δρομάκι στο κέντρο μιας πόλης, δίπλα από τον πολυσύχναστο δρόμο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών. Στο βάθος, το δρομάκι καταλήγει σε μαγαζάκια ψιλικών ειδών. Αδιέξοδο. Πιο μπροστά, μια σειρά από μαγαζάκια με είδη φτιαγμένα από ψάθα και ξύλο. Καρέκλες παλαιού τύπου, κόσκινα, καλάθια, γουδιά με γουδοχέρια και μερικά καπέλα, ψάθινα. Αναρριχώμενα φυτά εμποδίζουν μερικώς να φανεί ο ουρανός αλλά είναι προφανές ότι είναι άνοιξη. Ο ήλιος καταφέρνει κάπως να περάσει μέσα από τα φυλλώματα.

Μια γυναικεία φιγούρα, άψογα ντυμένη στα μαύρα, μπαίνει από αριστερά στο δρομάκι καπνίζοντας ένα τσιγάρο. Περπατάει αργά, ελαφρώς καμπουριασμένη-όχι πολύ-και παρατηρεί τα εμπορεύματα που είναι απλωμένα στο δρόμο. Τα παρατηρεί πολύ προσεκτικά, σχεδόν σαν να ψάχνει κάτι. Ξαφνικά, σταματάει και σηκώνει το βλέμμα. Κοιτάει ευθεία με βλέμμα υγρό, ονειροπόλο ενώ συνεχίζει να καπνίζει το τσιγάρο της. Αργά. Έπειτα, χαμηλώνει το βλέμμα της και γυρίζει να εξετάσει τα μαγαζάκια που βρίσκονται στην απέναντι πλευρά του στενού, πάντα με την ίδια προσήλωση, πάντα καπνίζοντας τελετουργικά το τσιγάρο της.Για μια στιγμή, το σώμα της κάνει μια κίνηση σαν να θέλει να συνεχίσει να περπατάει και πάλι μπροστά αλλά γυρίζει και παίρνει το δρόμο της επιστροφής. Σταματάει άλλη μια φορά και στρέφει το βλέμμα της. Πάντα το ίδιο υγρό βλέμμα, το ίδιο ονειροπόλο, το ίδιο τσιγάρο. Μένει εκεί παγωμένη για μερικά δευτερόλεπτα που μοιάζουν παντοτινά. 

Το τσιγάρο τελείωσε. Κανείς δεν είδε αν το πέταξε κάτω στο πλακόστρωτο ή αν η γόπα στέκεται στο χέρι της. Αποφασίζει να γυρίσει πίσω. Να μην έρθει ποτέ. Περπατάει με το ίδιο τελετουργικό τρόπο, ελαφρώς καμπουριασμένη-όχι πολύ-και χάνεται πάλι στην αριστερή γωνία, στο δρόμο της. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα. Ξαφνικά, το κεφάλι της ξεπροβάλλει ανεπαίσθητα από τον τοίχο, σαν να κρυφοκοιτάει. Σαν να θέλει να βεβαιωθεί ότι όλα πίσω είναι καλά, ότι όλοι είναι ασφαλείς. Μερικά δευτερόλεπτα ακόμη και εξαφανίζεται για πάντα. 

Το πλακόστρωτο δρομάκι μένει έρημο. Ένα ρεύμα αέρα κουνάει μερικά αναρριχώμενα φύλλα. Ο ήλιος συνεχίζει να λάμπει. Μερικά δευτερόλεπτα ακόμα, για πάντα.

In memoriam Γ.Π

#32- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey)

*

φεγγάρι

γέφυρα

20 λάμπες

κυριακές

είναι δυσβάσταχτες

πιο πολύ από τα σάββατα

**

(τερατογένεσις Ι-επτά μυθικά πλάσματα)

***

...υπάρχει λιακάδα. Υπάρχει οκνηρία. Υπάρχει και θυμός. Υπάρχει καταραμένη αραβίδα γιατί ο νους είναι σε σύγχυση και γιατί, παρά τη λιακάδα, έχει μερικά σύννεφα. Φυσάει. Πάλι καλά που δεν βρέχει. Έξω που θα γινόμασταν μέσα στη λασπουριά, θα ξεραινόμασταν και σαν τους πρωτόπλαστους. Φαντάσου το μέγεθος της παρεξήγησης αν όλοι γινόμασταν πρωτόπλαστοι...

***'

...φτιαγμένοι από λάσπη. Άρα, τη μέρα της δημιουργίας τους, έβρεχε και φυσούσε. Ή μήπως έβρεχε την προηγούμενη, τους έπλασε και μετά ξεράθηκαν όταν τους εμφύσησε την πνοή;...

***''

...το μήλο ως σύμβολο της γνώσης-που δεν έχει θερμίδες, άρα δεν παχαινει. Άρα και η γνώση δεν παχαίνει...

****

ανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόρια

(satie frequencies)

*****

******

το πνεύμα που όλο και πιο μακριά

ακουσίως

εκουσίως

*******

πλέξη

π-λέξη

********

τείνω να φύγω

τήνο

(τάσεις φυγής)

**********

...η κορυφογραμμή γεμάτη δέντρα, αραιά στην αρχή και πυκνά στη συνέχεια. Σε κάποιο σημείο, πριν ο τοίχος κρύψει τη θέα, τα δέντρα πάλι αραιώνουν. Τοίχος. Έπειτα, πάλι κορυφογραμμή πυκνή και τρεις στήλες από ατσάλι. Στη μεσαία στήλη μια σημαία κακοκρεμασμένη στα κλιψάκια που κρέμονται σε μια σκουριασμένη τροχαλία. Η σημαία κυματίζει κατά πώς ο αέρας την φυσάει. Από κάτω, λίγη σκεπή από ένα κτίσμα. Η κορυφογραμμή χάνεται. Τοίχος.

#31

ARRESTED A-PAPI-NTHRWPOS

σε τρία μονόπρακτα

*

https://www.dropbox.com/s/7bknjd6olos6d6g/astronomigirin.mp3?dl=0

**

***

καινό

ενώ

αινώ

κενό

* βασικό υλικό by Astron Omigirin, με ευγενική παραχώρηση. παίζει ο Α-παπί-νθρωπος, σε εποχές ανύπαρκτες.

#30- (σκηνές της πόλης vol. 8)

*

           Υπόγειο. Ένας χώρος ορθογώνιου σχήματος. Έξι τσιμεντένιες κολώνες βαστάζουν την δομή και την οριοθετούν. Στα αριστερά, μια σκουριασμένη σκάλα οδηγεί σε μια έξοδο. Δεξιά στο βάθος, μια μισάνοιχτη πόρτα οδηγεί σε έναν μικρό χώρο. Ένα χαρτόκουτο ξεσκισμένο και ταλαιπωρημένο, ταινίες ξεχαρβαλωμένες και αντικείμενα χωρίς σχήμα. Ψηλά και κατα μήκος του αριστερού τοίχο, παράθυρα στενά και ορθογώνια, σκονισμένα και βρώμικα. Μερικά από αυτά ραγισμένα. Ο νότιος τοίχος είναι καλυμμένος με καθρέφτη, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι ο χώρος είναι αχανής. Οι υπόλοιποι τοίχοι είναι γκρίζοι και καλυμμένοι με μούχλα. Μια στιγμή μετά τη δύση του ηλίου. Γκρίζο φως μπαίνει από τα παράθυρα.
           Στη μέση του υπογείου υπάρχει ένα ορθογώνιο κομμάτι από λινάτσα. Στο κέντρο της λινάτσας κάθεται οκλαδόν μια φιγούρα, ένα πρόσωπο απροσδιόριστης μορφής φορώντας ένα απροσδιόριστο γκρίζο ένδυμα. Το δέρμα του είναι λείο και ρυτιδιασμένο. Τα μαλλιά του είναι αδιαφανή και διάφανα, απροσδιόριστου μήκους. Τα μάτια του μοιάζουν με γραμμές που λαμπυρίζουν αμυδρά. Δεν ξεχωρίζουν ίριδες, μόνο το ασπράδι, και αυτό δυσδιάκριτο. Δεν φαίνεται κανένα στόμα. Οι κορυφές από τα πτερύγια των αυτιών του ξεπροβάλλουν απειλητικά μέσα από τα μαλλιά.
            Τα χέρια του είναι μακριά. Μπροστά του υπάρχει ένα αντικείμενο που μοιάζει με γουδί και ένα μικρότερο που μοιάζει με γουδοχέρι. Με το δεξί του χέρι σέρνει το γουδοχέρι περιμετρικά στο στόμιο του γουδιού παράγοντας έναν αναιπαίσθητο ακαθόριστο ήχο. Με το αριστερό χέρι ξεριζώνει τούφες από τα μαλλιά του και τις τοποθετεί μέσα στο γουδί. Στις φαλακρές περιοχές ξαναφυτρώνουν στιγμιαία τούφες, αδιαφανείς και διάφανες, ακαθόριστες. Το ζαρωμένο στόμα του ξεπροβάλλει ξαφνικά σαν γραμμή, όμοιο με τα μάτια, και ψελλίζει ακαθόριστες λέξεις ανάμεσα στο ίσο από το γουδί και τη νεκρική σιωπή του υπογείου.
           In perpetuum.

**

           Σταυροδρόμι. Νύχτα. Στη γωνία του δυτικού πεζοδρομίου βρίσκεται μια παλιά ραπτομηχανή. Πίσω από τη ραπτομηχανή κάθεται ένας άνθρωπος που μοιάζει με σκιά. Μόνο τα μάτια του ξεχωρίζουν, γουρλωμένα και αγχωμένα. Συχνά, τα ίδια μάτια είναι νερουλιασμένα από την αϋπνία. Τα μάτια του είναι το σημείο από το οποίο αποβάλλει τις τοξίνες του οργανισμού του. Η δουλειά του είναι να ράβει τα σκισμένα δέρματα των ανθρώπων, μόνο τις νύχτες. Μαζεύει τα απομεινάρια από τα ραμμένα δέρματα για να τα χρησιμοποιήσει σε άλλα δέρματα που χρειάζονται ράψιμο. Όταν δεν έχει πελάτες, ράβει τις περιοχές εσωτερικά των δαχτύλων του αριστερού χεριού του. Πίσω από τον δεξί του ώμο στέκεται μια μαύρη φιγούρα, χωρίς χαρακτηριστικά, που του ψυθιρίζει στο αυτί τις ζωές των ανθρώπων που έρχονται να ραφτούνε. Στην πραγματικότητα, η μαύρη φιγούρα είναι ραμμένη στο δεξί του ώμο. 

           Στο βόρειο πεζοδρόμιο, κάτω από την λάμπα του δρόμου, στέκεται ένα πρόσωπο και κοιτάει τον άνθρωπο με τη ραπτομηχανή μέσα στα μάτια. Το δεξί μανίκι από το σακάκι του είναι σκισμένο και ματωμένο. Κοιτάζονται. Ο άνθρωπος με τη ραπτομηχανή έχει σταματήσει να ράβει τα δάχτυλά του. Τα μάτια του υγραίνονται. Το πρόσωπο αποφασίζει τελικά να διασχίσει το δρόμο. Την ίδια στιγμή, η μαύρη φιγούρα σκύβει στο αυτί του ανθρωπου με τη ραπτομηχανή. 

***

           Λεωφορείο. Ξημερώματα. Εργαζόμενες γυναίκες συζητούν μεταξύ τους. Αναμεσά τους, ένα μικρό παιδί. Είναι μόνο του. Ένα παλιό αμάξι με τρεις ηλικιωμένους το εγκατέλειψαν στη στάση του λεωφορείου πριν ξημερώσει. Κάθεται μόνο του και προσπαθεί να ξεφορτωθεί μια μικροσκοπική πρασινοκίτρινη μύξα που έχει κολλήσει στα δάχτυλά του. 

#29

ARRESTED NEBULA

Ο α-παπί-νθρωπος παίρνει το χρόνο του. 

Αδράνεια χωρίς δράση.

Επαναπροσδιορίστε ακούγοντας λίγο Σούμπερτ.

Ίσως χρειαστεί και λίγη σαμπάνια.