#33- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey vol. 2)

*

(μονόπρακτο)

Στενό πλακόστρωτο δρομάκι στο κέντρο μιας πόλης, δίπλα από τον πολυσύχναστο δρόμο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών. Στο βάθος, το δρομάκι καταλήγει σε μαγαζάκια ψιλικών ειδών. Αδιέξοδο. Πιο μπροστά, μια σειρά από μαγαζάκια με είδη φτιαγμένα από ψάθα και ξύλο. Καρέκλες παλαιού τύπου, κόσκινα, καλάθια, γουδιά με γουδοχέρια και μερικά καπέλα, ψάθινα. Αναρριχώμενα φυτά εμποδίζουν μερικώς να φανεί ο ουρανός αλλά είναι προφανές ότι είναι άνοιξη. Ο ήλιος καταφέρνει κάπως να περάσει μέσα από τα φυλλώματα.

Μια γυναικεία φιγούρα, άψογα ντυμένη στα μαύρα, μπαίνει από αριστερά στο δρομάκι καπνίζοντας ένα τσιγάρο. Περπατάει αργά, ελαφρώς καμπουριασμένη-όχι πολύ-και παρατηρεί τα εμπορεύματα που είναι απλωμένα στο δρόμο. Τα παρατηρεί πολύ προσεκτικά, σχεδόν σαν να ψάχνει κάτι. Ξαφνικά, σταματάει και σηκώνει το βλέμμα. Κοιτάει ευθεία με βλέμμα υγρό, ονειροπόλο ενώ συνεχίζει να καπνίζει το τσιγάρο της. Αργά. Έπειτα, χαμηλώνει το βλέμμα της και γυρίζει να εξετάσει τα μαγαζάκια που βρίσκονται στην απέναντι πλευρά του στενού, πάντα με την ίδια προσήλωση, πάντα καπνίζοντας τελετουργικά το τσιγάρο της.Για μια στιγμή, το σώμα της κάνει μια κίνηση σαν να θέλει να συνεχίσει να περπατάει και πάλι μπροστά αλλά γυρίζει και παίρνει το δρόμο της επιστροφής. Σταματάει άλλη μια φορά και στρέφει το βλέμμα της. Πάντα το ίδιο υγρό βλέμμα, το ίδιο ονειροπόλο, το ίδιο τσιγάρο. Μένει εκεί παγωμένη για μερικά δευτερόλεπτα που μοιάζουν παντοτινά. 

Το τσιγάρο τελείωσε. Κανείς δεν είδε αν το πέταξε κάτω στο πλακόστρωτο ή αν η γόπα στέκεται στο χέρι της. Αποφασίζει να γυρίσει πίσω. Να μην έρθει ποτέ. Περπατάει με το ίδιο τελετουργικό τρόπο, ελαφρώς καμπουριασμένη-όχι πολύ-και χάνεται πάλι στην αριστερή γωνία, στο δρόμο της. Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα. Ξαφνικά, το κεφάλι της ξεπροβάλλει ανεπαίσθητα από τον τοίχο, σαν να κρυφοκοιτάει. Σαν να θέλει να βεβαιωθεί ότι όλα πίσω είναι καλά, ότι όλοι είναι ασφαλείς. Μερικά δευτερόλεπτα ακόμη και εξαφανίζεται για πάντα. 

Το πλακόστρωτο δρομάκι μένει έρημο. Ένα ρεύμα αέρα κουνάει μερικά αναρριχώμενα φύλλα. Ο ήλιος συνεχίζει να λάμπει. Μερικά δευτερόλεπτα ακόμα, για πάντα.

In memoriam Γ.Π

#32- (από τα χαμένα ημερολόγια του αρχιχολαργού ψαρο-Jeffrey)

*

φεγγάρι

γέφυρα

20 λάμπες

κυριακές

είναι δυσβάσταχτες

πιο πολύ από τα σάββατα

**

(τερατογένεσις Ι-επτά μυθικά πλάσματα)

***

...υπάρχει λιακάδα. Υπάρχει οκνηρία. Υπάρχει και θυμός. Υπάρχει καταραμένη αραβίδα γιατί ο νους είναι σε σύγχυση και γιατί, παρά τη λιακάδα, έχει μερικά σύννεφα. Φυσάει. Πάλι καλά που δεν βρέχει. Έξω που θα γινόμασταν μέσα στη λασπουριά, θα ξεραινόμασταν και σαν τους πρωτόπλαστους. Φαντάσου το μέγεθος της παρεξήγησης αν όλοι γινόμασταν πρωτόπλαστοι...

***'

...φτιαγμένοι από λάσπη. Άρα, τη μέρα της δημιουργίας τους, έβρεχε και φυσούσε. Ή μήπως έβρεχε την προηγούμενη, τους έπλασε και μετά ξεράθηκαν όταν τους εμφύσησε την πνοή;...

***''

...το μήλο ως σύμβολο της γνώσης-που δεν έχει θερμίδες, άρα δεν παχαινει. Άρα και η γνώση δεν παχαίνει...

****

ανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόριαανυμπόρια

(satie frequencies)

*****

******

το πνεύμα που όλο και πιο μακριά

ακουσίως

εκουσίως

*******

πλέξη

π-λέξη

********

τείνω να φύγω

τήνο

(τάσεις φυγής)

**********

...η κορυφογραμμή γεμάτη δέντρα, αραιά στην αρχή και πυκνά στη συνέχεια. Σε κάποιο σημείο, πριν ο τοίχος κρύψει τη θέα, τα δέντρα πάλι αραιώνουν. Τοίχος. Έπειτα, πάλι κορυφογραμμή πυκνή και τρεις στήλες από ατσάλι. Στη μεσαία στήλη μια σημαία κακοκρεμασμένη στα κλιψάκια που κρέμονται σε μια σκουριασμένη τροχαλία. Η σημαία κυματίζει κατά πώς ο αέρας την φυσάει. Από κάτω, λίγη σκεπή από ένα κτίσμα. Η κορυφογραμμή χάνεται. Τοίχος.

#31

ARRESTED A-PAPI-NTHRWPOS

σε τρία μονόπρακτα

*

https://www.dropbox.com/s/7bknjd6olos6d6g/astronomigirin.mp3?dl=0

**

***

καινό

ενώ

αινώ

κενό

* βασικό υλικό by Astron Omigirin, με ευγενική παραχώρηση. παίζει ο Α-παπί-νθρωπος, σε εποχές ανύπαρκτες.

#30- (σκηνές της πόλης vol. 8)

*

           Υπόγειο. Ένας χώρος ορθογώνιου σχήματος. Έξι τσιμεντένιες κολώνες βαστάζουν την δομή και την οριοθετούν. Στα αριστερά, μια σκουριασμένη σκάλα οδηγεί σε μια έξοδο. Δεξιά στο βάθος, μια μισάνοιχτη πόρτα οδηγεί σε έναν μικρό χώρο. Ένα χαρτόκουτο ξεσκισμένο και ταλαιπωρημένο, ταινίες ξεχαρβαλωμένες και αντικείμενα χωρίς σχήμα. Ψηλά και κατα μήκος του αριστερού τοίχο, παράθυρα στενά και ορθογώνια, σκονισμένα και βρώμικα. Μερικά από αυτά ραγισμένα. Ο νότιος τοίχος είναι καλυμμένος με καθρέφτη, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι ο χώρος είναι αχανής. Οι υπόλοιποι τοίχοι είναι γκρίζοι και καλυμμένοι με μούχλα. Μια στιγμή μετά τη δύση του ηλίου. Γκρίζο φως μπαίνει από τα παράθυρα.
           Στη μέση του υπογείου υπάρχει ένα ορθογώνιο κομμάτι από λινάτσα. Στο κέντρο της λινάτσας κάθεται οκλαδόν μια φιγούρα, ένα πρόσωπο απροσδιόριστης μορφής φορώντας ένα απροσδιόριστο γκρίζο ένδυμα. Το δέρμα του είναι λείο και ρυτιδιασμένο. Τα μαλλιά του είναι αδιαφανή και διάφανα, απροσδιόριστου μήκους. Τα μάτια του μοιάζουν με γραμμές που λαμπυρίζουν αμυδρά. Δεν ξεχωρίζουν ίριδες, μόνο το ασπράδι, και αυτό δυσδιάκριτο. Δεν φαίνεται κανένα στόμα. Οι κορυφές από τα πτερύγια των αυτιών του ξεπροβάλλουν απειλητικά μέσα από τα μαλλιά.
            Τα χέρια του είναι μακριά. Μπροστά του υπάρχει ένα αντικείμενο που μοιάζει με γουδί και ένα μικρότερο που μοιάζει με γουδοχέρι. Με το δεξί του χέρι σέρνει το γουδοχέρι περιμετρικά στο στόμιο του γουδιού παράγοντας έναν αναιπαίσθητο ακαθόριστο ήχο. Με το αριστερό χέρι ξεριζώνει τούφες από τα μαλλιά του και τις τοποθετεί μέσα στο γουδί. Στις φαλακρές περιοχές ξαναφυτρώνουν στιγμιαία τούφες, αδιαφανείς και διάφανες, ακαθόριστες. Το ζαρωμένο στόμα του ξεπροβάλλει ξαφνικά σαν γραμμή, όμοιο με τα μάτια, και ψελλίζει ακαθόριστες λέξεις ανάμεσα στο ίσο από το γουδί και τη νεκρική σιωπή του υπογείου.
           In perpetuum.

**

           Σταυροδρόμι. Νύχτα. Στη γωνία του δυτικού πεζοδρομίου βρίσκεται μια παλιά ραπτομηχανή. Πίσω από τη ραπτομηχανή κάθεται ένας άνθρωπος που μοιάζει με σκιά. Μόνο τα μάτια του ξεχωρίζουν, γουρλωμένα και αγχωμένα. Συχνά, τα ίδια μάτια είναι νερουλιασμένα από την αϋπνία. Τα μάτια του είναι το σημείο από το οποίο αποβάλλει τις τοξίνες του οργανισμού του. Η δουλειά του είναι να ράβει τα σκισμένα δέρματα των ανθρώπων, μόνο τις νύχτες. Μαζεύει τα απομεινάρια από τα ραμμένα δέρματα για να τα χρησιμοποιήσει σε άλλα δέρματα που χρειάζονται ράψιμο. Όταν δεν έχει πελάτες, ράβει τις περιοχές εσωτερικά των δαχτύλων του αριστερού χεριού του. Πίσω από τον δεξί του ώμο στέκεται μια μαύρη φιγούρα, χωρίς χαρακτηριστικά, που του ψυθιρίζει στο αυτί τις ζωές των ανθρώπων που έρχονται να ραφτούνε. Στην πραγματικότητα, η μαύρη φιγούρα είναι ραμμένη στο δεξί του ώμο. 

           Στο βόρειο πεζοδρόμιο, κάτω από την λάμπα του δρόμου, στέκεται ένα πρόσωπο και κοιτάει τον άνθρωπο με τη ραπτομηχανή μέσα στα μάτια. Το δεξί μανίκι από το σακάκι του είναι σκισμένο και ματωμένο. Κοιτάζονται. Ο άνθρωπος με τη ραπτομηχανή έχει σταματήσει να ράβει τα δάχτυλά του. Τα μάτια του υγραίνονται. Το πρόσωπο αποφασίζει τελικά να διασχίσει το δρόμο. Την ίδια στιγμή, η μαύρη φιγούρα σκύβει στο αυτί του ανθρωπου με τη ραπτομηχανή. 

***

           Λεωφορείο. Ξημερώματα. Εργαζόμενες γυναίκες συζητούν μεταξύ τους. Αναμεσά τους, ένα μικρό παιδί. Είναι μόνο του. Ένα παλιό αμάξι με τρεις ηλικιωμένους το εγκατέλειψαν στη στάση του λεωφορείου πριν ξημερώσει. Κάθεται μόνο του και προσπαθεί να ξεφορτωθεί μια μικροσκοπική πρασινοκίτρινη μύξα που έχει κολλήσει στα δάχτυλά του. 

#29

ARRESTED NEBULA

Ο α-παπί-νθρωπος παίρνει το χρόνο του. 

Αδράνεια χωρίς δράση.

Επαναπροσδιορίστε ακούγοντας λίγο Σούμπερτ.

Ίσως χρειαστεί και λίγη σαμπάνια.

#28- (σκηνές της πόλης και χαϊ-χου από εποχές ανύπαρκτες vol. 7)

*

          Μια διαδρομή δαιδαλώδης στην οποία αναζητούνται πρόσωπα, τράπεζες και όλα αυτά που δημιουργούν κενά. Αποφεύγονται όλα αυτά που θα προδώσουν πρόσωπα, οικονομικές συναλλαγές και όλα αυτά που συμπληρώνουν τα κενά.

[...]

           Μετά ήρθε η ώρα να διευθυτηθούν όλα: τα πρόσωπα ξεχάστηκαν, οι τράπεζες εξυπηρέτησαν, τα κενά διευθετήθηκαν και μπροστά

τα καράβια

τα καράβια

τα καράβια

**

μπιπ
                                                                          μπιπ                

μπιπ

                μπιπ

μπιπ

μπιπ

          μπιπ                      
                                                                                                μπιπ

μπιπ

μπιπ

***

          Είσοδος πολυκατοικίας. Ξεκλείδωτη πόρτα. Τα δύο πρόσωπα πλησιάζουν με προσοχή και περιεργάζονται το θυροτηλέφωνο. Κάτω από το θυροτηλέφωνο υπάρχει ένα εξώδικο με ξενικό όνομα. Τίποτα που να προδίδει το αντικείμενο της έρευνας. Ξαφνικά, το ένα πρόσωπο αντιλαμβάνεται ότι μέσα στο διάδρομο της πολυκατοικίας δεν υπάρχει ο καθιερωμένος καθρέφτης που αντανακλά τα πρόσωπα των περίεργων. Αντί αυτού υπάρχει μια περίεργη κατασκευή από σύρμα που χρησιμεύει ώς κάδρο για μια αφίσσα. Ο Τριστάνος και η Ιζόλδη ή  η Γκουϊνεβήερ και ο Λάνσελοτ. Στο πηχάκι στο κάτω μέρος του τοίχου, κοχύλια κολλημένα. Το άλλο πρόσωπο ανοίγει την πόρτα και μπαίνει μέσα. Προχωράει μέχρι το τέλος του διαδρόμου στη βάση της σκάλας:

- Υπάρχει ένα περίεργο άρωμα εδώ. Παλιό γυναικείο.

          Το ένα πρόσωπο χώνει τη μύτη του στο διάδρομο. Οσμίζεται. Μετά, στήνεται στο πεζοδρόμιο με τις αισθήσεις σε εγρήγορση για να πιάσει τυχόν απειλητικές κινήσεις. Έπειτα, ξαναχώνει το κεφάλι μέσα στο διάδρομο και λέει στο άλλο πρόσωπο:

- Ερχόμαστε αύριο να δούμε τί συμβαίνει. Χρειάζεται να ανέβουμε και τη σκάλα.

- Νομίζεις;

          Το ένα πρόσωπο γνέφει καταφατικά. Βγαίνουν από την οικοδομή. Ένα ζευγάρι μέσα σε ένα αμάξι μαλώνει-το τρίτο ή τέταρτο που συνάντησαν εκείνο το βράδυ. Περπατούν τάχα ανέμελοι, υπεράνω υποψίας.

*****

          Το ψιλικαντζίδικο του μονόπρακτου #17-που εμφανίζεται και στο #18. Τα δύο πρόσωπα μπαίνουν μέσα. Εκεί βρίσκεται και το τρίτο πρόσωπο. Τα δύο πρόσωπα πηγαίνουν στα ψυγεία. Το ένα πρόσωπο παίρνει από το ψυγείο μια μπύρα ΞΙΦ και ένα δεύτερης διαλογής αναψυκτικό και το άλλο πρόσωπο παίρνει ένα αλκοολούχο ποτό με γεύση ντάκιρι μάνγκο. Πηγαίνουν στο ταμείο να πληρώσουν. Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Το άλλο πρόσωπο και το τρίτο πρόσωπο βρίσκονται μέσα σε ένα τοπικό νεφέλωμα, ενώ το ένα πρόσωπο, κάπως αποτραβηγμένο, ίσως παρατηρεί την ένταση. Το τρίτο άτομο:

- Όλα μαζί;

- Όχι, χωριστά.

          Η συναλλαγή ολοκληρώνεται. Το άλλο πρόσωπο λέει στο τριτο πρόσωπο:

- Μήπως υπάρχει το ανάλογο σύστημα να ανοίξει το μπουκάλι;

- Ναι, μισό λεπτό.

          Αφού ολοκληρώνεται και η διαδικασία του ανοίγματος του μπουκαλιού, το τρίτο πρόσωπο λέει:

- Μου άρεσε έτσι που το είπες...το σύστημα...το ανοιχτήρι...το ΕΡΓΑΛΕΙΟ...

          Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. 

- Καληνύχτα.

- Άντε, καλό βράδυ.

          Τα δύο πρόσωπα βγαίνουν έξω στο δρόμο. Βουβά. Αφυδατωμένα.

          

           

#27

ARRESTED RESOLUTION

1. Πάρε τον χρόνο σου.

2. Πήγαινε στην οδηγία αριθμός 3 και κάνε κλικ στον σύνδεσμο, ώστε να κατέβει το αρχείο.

3. https://www.dropbox.com/s/qtvy2nfsxdclkqw/sirius%20B-lonesome.mp3?dl=0

4. Μόλις το αρχείο κατέβει, βάλτο να παίζει σε λούπα στο πρόγραμμα αναπαραγωγής που χρησιμοποιείς-προαιρετική η χρήση ακουστικών.

5. Μέχρι να τελειώσει η λούπα, διάβαζε το παρακάτω κείμενο από μέσα σου σε αργό ρυθμό-σε λούπα και αυτό.

ξύπνησε σε άδειο πλανήτη

τίποτα δεν άλλαξε

μόνο οι αριθμοί

6. Όταν αισθανθείς ότι αφομοίωσες τη διαδικασία, σταμάτα τη μουσική και το διάβασμα και συνέχισε την ημέρα σου.